Norbo‘tabiy madrasasi, xalq orasida “Madrasai Mir” nomi bilan ham tanilgan, Farg‘ona viloyatining Qo‘qon shahrida joylashgan XVIII asr oxiridagi muhim me’moriy yodgorlikdir. Biroq, aniqlik kiritish lozimki, Norbo‘tabiy madrasasi o‘z-o‘zidan alohida “muzey” sifatida rasman tashkil etilmagan, ammo u madaniy-tarixiy ob’ekt sifatida Qo‘qon shahridagi “Qo‘qon” davlat muzey-qo‘riqxonasining bir qismi sifatida muhofaza qilinadi va tashrif buyuruvchilar uchun ochiq.
Norbo‘tabiy madrasasi Qo‘qon shahrining markazida, sobiq Buljor (hozirgi Yangi Chorsu maydoni) yaqinida joylashgan bo‘lib, Qo‘qon xonligi hukmdori Norbo‘tabiy ibn Abdurahmonxon (taxminan 1770–1798) tomonidan 1798-yilda (hijriy 1213) qurdirilgan. Madrasa “Madrasa-i Amir al-Muslimiyn” deb ham atalgan, chunki Norbo‘tabiyga “Amir al-Muslimiyn” (musulmonlar amiri) unvoni berilgan edi. Xalq orasida nom ixchamlashib, “Madrasai Mir” shaklida yuritilgan.Madrasa hozirgi kunda faol diniy va ta’lim muassasasi sifatida ishlaydi, bir qismida Jomi masjidi joylashgan bo‘lsa, boshqa qismida 80 dan ortiq talaba tahsil oladi. Shu bilan birga, u “Qo‘qon” davlat muzey-qo‘riqxonasining muhim ob’ektlaridan biri sifatida tashrif buyuruvchilar uchun ochiq bo‘lib, unda Qo‘qon xonligining me’moriy va madaniy merosi namoyish etiladi.
Tarixiy kelib chiqishiNorbo‘tabiy madrasasi Qo‘qon xonligining gullab-yashnash davrida, XVIII asr oxirida qurilgan. Bu davrda Qo‘qon xonligi Markaziy Osiyoda muhim siyosiy va madaniy markazlardan biri bo‘lib, Norbo‘tabiy ibn Abdurahmonxon (hukmronlik yillari: 1770–1798) xonlikni mustahkamlagan va ko‘plab me’moriy obidalar qoldirgan hukmdor edi. Madrasa uning buyruqlari asosida qurilgan bo‘lib, diniy ta’lim va ilmiy faoliyat markazi sifatida xizmat qilgan.Qurilish jarayoni: Madrasaning qurilishida Buxoro me’morlik maktabi uslubidan keng foydalanilgan. Bu holat Qo‘qon xonligining Buxoro xonligi ustidan bir necha bor harbiy g‘alaba qozonganligi va buxorolik mohir usta-me’morlarni asir sifatida olib kelganligi bilan izohlanadi. Ular madrasa qurilishida ishtirok etib, o‘zlarining me’moriy uslublarini qo‘llaganlar. Sovet davri: Sovet hokimiyati yillarida (1920-yillardan keyin) madrasa diniy faoliyatdan mahrum qilinib, yopilgan. Binolar turli maqsadlarda, jumladan, ma’muriy va omborxona sifatida ishlatilgan, bu esa uning me’moriy holatiga ma’lum darajada zarar yetkazgan.Mustaqillik davri: O‘zbekiston mustaqillikka erishgach (1991-yildan keyin), Norbo‘tabiy madrasasi qayta tiklangan va diniy-ta’lim muassasasi sifatida qayta ochilgan. Shu bilan birga, u “Qo‘qon” davlat muzey-qo‘riqxonasining bir qismi sifatida madaniy yodgorlik sifatida muhofaza qilinadi. 2019-yilda O‘zbekiston Respublikasi Vazirlar Mahkamasining qarori bilan “Qo‘qon” davlat muzey-qo‘riqxonasi tashkil etilib, Norbo‘tabiy madrasasi uning tarkibiga kiritilgan.Me’moriy xususiyatlariNorbo‘tabiy madrasasi o‘zbek me’morchiligining an’anaviy uslubida, xususan, Buxoro me’morlik maktabi ta’sirida qurilgan bo‘lib, o‘ziga xos soddaligi bilan ajralib turadi. Quyidagi me’moriy xususiyatlar diqqatga sazovor:Tuzilishi: Madrasa bir qavatli, to‘rtburchak shaklida (52x72 m) qurilgan bo‘lib, markazida katta hovli (38x38 m) joylashgan. Hovli atrofiga ravoqli xujralar joylashtirilgan, bu talabalar uchun yashash va o‘qish joylari sifatida xizmat qilgan.Peshtoq va minora-guldastalar: Madrasaning shimoliy tomonida joylashgan peshtoq (kirish darvozasi) soddaligi bilan ajraladi, ammo to‘rt burchagidagi minora-guldastalar binoga monumental ko‘rinish beradi. Peshtoq bo‘ylab gumbazli masjid va 12 ta derazali (panjarali) darsxona joylashgan.Bezaklari: Madrasa o‘sha davrga xos bo‘lmagan minimal bezaklarga ega. Masjid gumbazining osti sharafasi va mihrabning yulduzsimon naqshlari serhasham ko‘rinadi. Eshiklar girih (geometrik) naqshlar bilan bezatilgan, ichki xonalar esa ganch suvoq va islimiy naqshlar bilan qoplangan.Materiallar: Madrasa pishiq g‘ishtdan qurilgan bo‘lib, Buxoro uslubidagi mustahkamlik va soddalikni aks ettiradi. Ichki devorlar ganch suvoq bilan qoplangan.Jomi masjidi: Madrasaning bir qismida joylashgan Jomi masjidi hozirgi kunda faol ibodatxona sifatida ishlaydi va mahalliy aholi uchun muhim diniy markaz hisoblanadi.Madrasaning tashqi ko‘rinishi Buxoro me’morlik maktabiga xos bo‘lib, bu Qo‘qon xonligining Buxoro bilan madaniy va harbiy aloqalarining natijasidir.Madaniy va diniy ahamiyatiNorbo‘tabiy madrasasi Qo‘qon xonligining ilmiy va diniy hayotidagi muhim markazlardan biri bo‘lgan. Qurilish vaqtida Muhammad Ya’qub Oxund binni Muhammad Xoja Eshoni Sadr bosh mudarris sifatida tayinlangan bo‘lib, bu madrasaning ilmiy faoliyatdagi yuqori mavqeini ko‘rsatadi. Hozirgi kunda madrasa nafaqat diniy ta’lim markazi, balki Qo‘qon shahrining muhim madaniy yodgorligi sifatida ham xizmat qiladi.Madrasa “Qo‘qon” davlat muzey-qo‘riqxonasining bir qismi sifatida tashrif buyuruvchilar uchun ochiq bo‘lib, unda Qo‘qon xonligining me’moriy, diniy va madaniy merosi haqida ma’lumot beriladi. Muzey-qo‘riqxona doirasida Norbo‘tabiy madrasasi bilan birga Xudoyorxon saroyi, Jomi masjidi va boshqa tarixiy ob’ektlar ham namoyish etiladi.
Muzey-qo‘riqxona 2019-yilda tashkil etilgan bo‘lib, Qo‘qon shahridagi barcha muhim tarixiy ob’ektlarni, shu jumladan Norbo‘tabiy madrasasini, birlashtiradi. Madrasada alohida eksponatlar ko‘rgazmasi mavjud emas, ammo uning me’moriy tuzilishi, bezaklari va tarixiy muhiti tashrif buyuruvchilarga Qo‘qon xonligining o‘tmishini ko‘z o‘ngida canlantiradi.Tashrif buyuruvchilar madrasaning hovlisi, masjidi va xujralarini ko‘rishlari, shuningdek, yo‘riqnoma xizmatlari orqali uning tarixi haqida ma’lumot olishlari mumkin. Madrasa ichida joylashgan Jomi masjidi faol ibodatxona sifatida ishlaydi, bu esa uni diniy va madaniy ziyoratgoh sifatida yanada jozibador qiladi.Hozirgi holati va muammolarNorbo‘tabiy madrasasi yaxshi saqlangan bo‘lib, O‘zbekiston mustaqillikka erishgandan so‘ng bir necha marta restavratsiya qilingan. Hozirda u faol diniy muassasa sifatida ishlaydi va talabalar uchun ta’lim beradi. Shu bilan birga, “Qo‘qon” davlat muzey-qo‘riqxonasining bir qismi sifatida sayyohlar uchun ochiq.Biroq, Farg‘ona viloyatidagi boshqa madaniy ob’ektlar kabi, Norbo‘tabiy madrasasi atrofidagi muhofaza zonalarida noqonuniy qurilishlar yoki yer sotish holatlari haqida xavotirlar mavjud. O‘zbekiston hukumati madaniy merosni muhofaza qilish bo‘yicha choralar ko‘rmoqda, ammo bu muammolar kelajakda madrasaning saqlanishiga ta’sir qilishi mumkin.
Медресе Норбутабий (Коканд)
Полное название: Медресе Норбутабий (узб. Norboʻtabiy madrasasi), также известное как Мадрасаи Мир (Madrasai Mir).
Тип объекта: Архитектурный памятник XVIII века — медресе (исламская школа высшего уровня), один из старейших и наиболее сохранившихся зданий Кокандского ханства. Это не музей в классическом смысле (без постоянной экспозиции), а исторический памятник культуры, открытый для посещения туристами. Внутри иногда проводятся временные выставки или культурные мероприятия, но основная функция — архитектурная достопримечательность.
История создания и развития (подробно):
Медресе построено в 1798–1799 годах по приказу кокандского хана Норбутабия (Норбоʻтабий, правил в 1763–1798 годах) — пятого хана Кокандского ханства из династии Минг. Строительство завершено в год смерти хана. Медресе — одно из самых крупных и значимых сооружений эпохи, отражающее влияние бухарской архитектурной школы (похоже на медресе Кукельдаш, Абдулазизхан и Мир-Араб в Бухаре).
В XIX веке медресе было центром образования и духовной жизни Коканда. В советское время (1920–1990-е) использовалось как административное здание или склад, но сохранилось лучше многих других. После независимости (1991) признано памятником культурного наследия. В 2000-е годы — реставрация фасада и интерьера. В 2010–2020-е годы — включено в туристические маршруты Ферганской долины. В 2025 году медресе — часть программ по сохранению наследия Кокандского ханства, иногда здесь проводятся культурные события (выставки ремёсел, чтения). Это один из символов Коканда — "столицы ханов".
Архитектура и расположение:
Медресе — одноэтажное здание прямоугольной формы (52 × 72 м), с большим внутренним двором (38 × 38 м). Четыре угла украшены цилиндрическими минаретами-гульдаста. Главный портал (пештак) обращён на север, с двойной аркой. Внутри — мечеть с куполом, дарсхана (классная комната) и худжры (кельи для студентов). Декор скромный: ганч, дерево, исламские орнаменты (гирих, исламий). Стиль — типичный для бухарской школы XVIII века.
Расположено в центре Коканда (Ферганская область), недалеко от площади Чорсу — удобное место рядом с другими достопримечательностями (Дворец Худояр-хана, Джами мечеть).
Экспозиция и коллекция (подробно):
Медресе — не полноценный музей с постоянной экспозицией, а архитектурный памятник. Внутри иногда организуют временные выставки (ремёсла, фото старого Коканда). Посетители могут осмотреть двор, мечеть, худжры и фасад. Атмосфера — как в живой исторической школе.
Интересные факты и события (много деталей):
Медресе — самое старое сохранившееся здание Кокандского ханства.
Народное название "Мадрасаи Мир" — от сокращения "Мир Норбутабий".
Влияние бухарских мастеров: возможно, строили бухарцы.
В советское время функционировало как религиозное учреждение (редкий случай).
В 2025 году — часть туристических фестивалей Коканда.
Идеальное место для фото: мощный портал и минареты.
Адрес: Ферганская область, город Коканд, площадь Чорсу (Chorsu maydoni yaqinida).
Телефон: Уточнять через Кокандский музей или туроператоров.
Режим работы: Обычно ежедневно с утра до вечера, вход свободный или символический.
Это величественное медресе — свидетель эпохи кокандских ханов, жемчужина Ферганской долины!
Norbutabiy Madrasa (Kokand)
Full name: Norbutabiy Madrasa (Uzbek: Norboʻtabiy madrasasi), also known as Madrasai Mir (Madrasai Mir).
Type of site: An 18th-century architectural monument — a madrasa (Islamic higher school), one of the oldest and best-preserved buildings of the Kokand Khanate. It is not a museum in the classical sense (no permanent exhibition), but a historical cultural monument open to tourists. Temporary exhibitions or cultural events are sometimes held inside, but its main function is as an architectural landmark.
History of creation and development (detailed):
The madrasa was built in 1798–1799 by order of the Kokand khan Norbutabiy (Norboʻtabiy, ruled 1763–1798) — the fifth khan of the Kokand Khanate from the Ming dynasty. Construction was completed in the year of the khan’s death. The madrasa is one of the largest and most significant structures of the era, reflecting the influence of the Bukharan architectural school (similar to Kukeldash, Abdulaziz Khan, and Mir-i-Arab madrasas in Bukhara).
In the 19th century, the madrasa served as a center of education and spiritual life in Kokand. During the Soviet period (1920s–1990s), it was used as an administrative building or warehouse, yet it survived better than many others. After independence (1991), it was recognized as a cultural heritage monument. In the 2000s, restoration of the facade and interior took place. In the 2010s–2020s, it was included in tourist routes of the Fergana Valley. As of 2025, the madrasa is part of programs for preserving the heritage of the Kokand Khanate; cultural events (craft exhibitions, readings) are occasionally held here. It remains one of the symbols of Kokand — the “capital of khans.”
Architecture and location:
The madrasa is a single-story rectangular building (52 × 72 m) with a large inner courtyard (38 × 38 m). The four corners are decorated with cylindrical minaret-guldastas. The main portal (peshtak) faces north and features a double arch. Inside there is a domed mosque, a darskhana (classroom), and hujras (cells for students). The decoration is modest: ganch (stucco), wood, Islamic ornaments (girih, islami). The style is typical of the Bukharan school of the 18th century.
Located in the center of Kokand (Fergana Region), near Chorsu Square — a convenient location close to other attractions (Khudoyar Khan Palace, Jami Mosque).
Exhibition and collection (detailed):
The madrasa is not a full-fledged museum with a permanent exhibition, but an architectural monument. Temporary exhibitions (crafts, old Kokand photos) are occasionally organized inside. Visitors can explore the courtyard, mosque, hujras, and facade. The atmosphere feels like a living historical school.
Interesting facts and events (many details):
The madrasa is the oldest surviving building of the Kokand Khanate.
Folk name “Madrasai Mir” comes from the abbreviation “Mir Norbutabiy.”
Influence of Bukharan masters: it is likely that Bukharan craftsmen built it.
During the Soviet era, it unusually continued functioning as a religious institution for some time.
In 2025, it is part of Kokand tourism festivals.
Ideal for photography: powerful portal and minarets.
Address: Fergana Region, Kokand city, near Chorsu Square (Chorsu maydoni yaqinida).
Phone: Check through the Kokand Museum or tour operators.
Opening hours: Usually daily from morning to evening, entry is free or symbolic.
This majestic madrasa is a witness to the era of the Kokand khans and a true pearl of the Fergana Valley!